15-1-14 Weggebruikers en wegmisbruikers


Eens in de zoveel tijd bloeit de discussie weer op over “die rot wielrenners”. Een gefrustreerde automobilist, die “elke week weer op donderdagavond” met maar 30km/h de wijk in kan rijden, omdat hij dan elke keer weer die zelfde groep treft die daar over de weg rijdt waar ze geen drol te zoeken hebben. Of het bejaarde vrouwtje dat elke keer weer zo erg schrikt als er een wielrenner achter haar bruut roepend voorbij komt vliegen terwijl zij rustig naar huis fietst. Nou wil ik niet meteen zeggen dat wij wielrenners voorbeeldige weggebruikers zijn, maar ik wil wel een waarheidsgetrouw tegenbeeld geven. Maar het blijft natuurlijk hoe ik er tegen aan kijk.


Om te beginnen, ja er rijden een heel aantal malloten rond op een racefiets. Maar, dat geld voor elke groep verkeersdeelnemers. Onthoud dat dit een kleine groep is en niet elke wielrenner zo rijd. Wij wielrenners vallen alleen net wat meer op en zijn dus sneller een makkelijk doelwit van frustraties met verscheidene oorzaken. Desondanks moet ik toegeven dat veel wielrenners net wat soepeler omgaan met verkeersregels dan wat acceptabel is van motor of auto.
Als tweede wil ik een aantal misstanden uit de wereld helpen. Veel racefietsers hebben of hadden wel degelijk een bel op de fiets. Het gebruik hiervan is echter zinloos omdat men hier gewoonweg niet op reageert. Dus dan moet je wel fluiten of je stem gebruiken. Over stem gebruik gesproken, een veel gehoorde ergernis van wielrenners “ze roepen heel de tijd heel hard”. Ja, wij roepen heel veel, maar meestal naar elkaar om aan elkaar kenbaar te maken welke situatie zich voor doet. Ook het wijzen naar gaten in de weg en dergelijke valt onder elkaar waarschuwen. Een groep wielrenners probeert eigenlijk altijd als een lichaam door het verkeer te bewegen. Dit met een rede. Het is gewoon veiliger.


De gemiddelde groep hobbyisten doet er zoveel mogelijk aan om na het fietsen, (vaak) een goed glas bier en een frisse douche, ook weer met vrouw of man lief op familiebezoek te kunnen. Dit vereist communicatie binnen de groep en ja ook ooit creatief zijn met regels in het verkeer.
De in het begin genoemde automobilist als voorbeeld nemend. Als hij dat echt elke donderdagavond treft komt hij waarschijnlijk voorbij een verzamelpunt waar vanuit gestart wordt. Ik kan me best voor stellen dat als je dit echt elke week treft je er af en toe geïrriteerd van kan raken. Anders gezien kan die man zich ook eens afvragen waarom zij daar op de weg rijden. Vaak gebeurd dit alleen als gebruik van het fietspad een slechtere keus is qua veiligheid voor de groep. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Vaak is dit een heel smal fietspad of een onmogelijke knik in het fietspad om bijvoorbeeld een oversteek te nemen.
Wat ik wel heel erg vind, als wielrenner, als mens en als iemand met gezond verstand, zijn automobilisten die voor eigen rechter gaan spelen. Serieus als een automobiliste dat doet speelt hij met mensen levens! Een wielrenner is kwetsbaar en hoe idioot hij zich misschien ook mag gedragen met een klein tikje te klein om ook maar een kras op je lak te veroorzaken kun je een hele groep onder je auto hebben liggen!


Een voorbeeld uit eigen beleving.
Afgelopen zomer vakantie wilde ik met een man of acht in een net groepje (twee aan twee) links af slaan. Om dit zo veilig mogelijk te doen gaven we ruim op tijd richting aan. Toen we wisten dat er plaats was wilde we met de groep voorsorteren. Dit had als gevolg dat we van de brede fietsstrook af gingen tussen de auto’s, maar de eerder genoemde “onmogelijke knik” was gewoon geen optie. De dame in de auto achter ons zag dat de voorste twee als eerste gingen voorsorteren (de groep had al volledig richting aan gegeven) en zij besloot dat niet leuk te vinden en gaf een dot gas bij waardoor de achterste 4 geen kant meer op konden. Ook probeerde ze toch vrij intensief de 4 die voorgesorteerd waren aan de kant te drukken.
Natuurlijk wat wij als groep deden was niet volgens de verkeersregels, maar voor onze veiligheid de juiste keus. We hadden met vier man sterk (de links rijdende) richting aan gegeven en er was genoeg ruimte. Dus er was niets aan de hand en ook de auto’s reden richting een splitsing dus moesten toch afremmen. Door de reactie van die mevrouw had ze vier tot acht man zeer ernstig kunnen verwonden. Naar mijn weten is je auto als wapen gebruiken nog steeds niet toegestaan. Nee, wij hielden ons niet aan de regels maar we hinderde niemand en maakte het voor ons veiliger. Wat die mevrouw bezielde tot het geven van een dot gas waardoor ze wel langs ons geraakte weet ik niet. Had ze zich gewoon gedragen had ze gewoon geen last gehad van ons, in het ergste geval had ze “3seconde” verloren. Nu heeft ze onze groep toch serieus in gevaar gebracht en heeft meer tijd verloren, door boos te gebaren en helemaal tot stilstand te komen om boos te gebaren.


Als laatste een bekentenis. JA, wielrenners rijden bijna allemaal door rood. Een ieder heeft zijn eigen acceptatie hier in. Ik zelf heb een heel eenvoudige regel: “kan ik het kruipend halen zonder risico te lopen iemand te hinderen?” zo ja rijd ik door rood, zo nee wacht ik.

Wie zijn wielrenners?
Wielrenners zijn, vaders, moeders, zoons, dochters, opa’s, oma’s, vriendjes en vriendinnetjes, die stuk voor stuk liefhebbende familie thuis heeft zitten. Wij hebben een sportieve hobby, waardoor wij gezond blijven en plezier maken. Maar ook wij worden het liefst weer heel thuis ontvangen door vriend, vriendin, man of vrouw. Ja een aantal van ons gedragen zich absoluut idioot. Het overgrote deel doet wat voor hen het veiligste is. Namens alle wielrenners en hen die van ons houden, houd hier rekening mee en accepteer dit!